HOY, 26 DE MAYO DE 2026
Hace ya 21 años que no estás aquí con nosotros y aunque tú no estés aquí presente entre nosotros, tu recuerdo está grabado constantemente en todo nuestro ser, acompañándonos siempre.
Muchas veces cuando uno menos lo piensa y por cualquier motivo, un chico que de paso me recuerda a ti, un lugar, un sabor, un sueño, una melodía, algo que dijiste en alguna ocasión, se me viene de repente y ahí estás de nuevo conmigo.
A veces me produce una dulce sonrisa, a veces una dolorosa punzada por esa dura y cruel estacada que ese destino fatal nos hizo, a tu padre y a mí, y lo que somos ahora.
Porque cambiamos, queramos o no y después de tu partida ya nada es lo mismo. Otras veces recordamos porque queremos, y entonces esas veces nos reímos de tus salidas, de cosas que hacías, de lo que te gustaba...
VARFÖR
Mitt barn sover vackert och fridfullt
men inte ville jag att han skulle sova för gott
inte vid hans så unga arton år
att han inte skulle vakna mer
Livet, ödet, döden, vad har du gjort?
Vad har du gjort med honom, av mig?
Varför har du omvandlat oss till detta, till föräldrar utan barn?
Ni har tillsammans tagit bort mitt livsglädje
har tagit bort mitt hjärta
har tagit bort mitt allt
VARFÖR
POR QUÉ
Mi niño duerme tan hermosa y plácidamente
pero no quería yo que durmiese para siempre
no en sus jóvenes dieciocho años
que no se despertara más nunca
Vida, destino, muerte, qué has hecho?
Qué has hecho con él, qué has hecho de mí?
Por qué nos has convertido en esto, en padres sin hijos?
Ustedes juntos me han quitado la alegría de vivir
me han quitado mi corazón
me han quitado mi todo
/María Clara/Maclara
Tu madre (siempre orgullosa de ti, mi vida)

































